عجايب ومطالب (فارسى) — الصفحة ٦٥

بحثى در يك اصل ديگر

يكى يهود و مسلمان نزاع همى كردند * گرفت خنده مرا از نزاع ايشانم

به طيره گفت مسلمان گر اين قبله من * درست نيست خدايا يهود ميرانم

جهود گفت به تورات مى خوردم سوگند * وگر خلاف كنم همچو تو مسلمانم

گر از بسيط زمين عقل منهدم گردد * به خود گمان نبرد هيچ كس كه نادانم

موضوع اخير و سوم اينكه شريعت ( حلال و حرام و مسايل فقهى و احكام فرعى ) مشكلاتى دارد .

اولا همه احكام فرعى از طرف حضرت پيامبر ( ص ) و جانشينان او ( عليه و عليهم السلام ) بيان نشده است . « 1 »

و هركس مىتواند اين موضوع را در كتب فقهى خصوصا در عروة الوثقى محشى به چشم خود ببيند كه چه مقدار مسايل زياد مورد اختلاف فتاوى فقهاء است و اين اختلافات ناشى از فقدان نص يا قواعد كلى كه مسلم باشد ، است و گرنه كسى با وجود نص معتبر اختلاف پيدا نمى كند .

ثانيا اشتباه راويان اكثرا بيسواد و عادى در موقع تلقى يا القاى اقوال معصوم ، و تعارض روايات صحيح السند دليل زنده اين موضوع است .

ثالثا توسط راويان دروغگو و جاعل و واضع كه دين براى آنان دكان

خوبى به حساب آمده است و هرچه خواسته اند به نام پيامبر و پيشوا به مردم گفته اند و امروز اين دسته به خاطر گذشت زمان ، قداست زيادى پيدا كرده اند كه مخالف آنان تكفير مىشود !

( 1 ) . معناى آيه مباركه « الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ . . . ظاهرا مربوط به تعيين جانشين حضرت پيامبر ( ص ) است و ربطى به بيان احكام فرعى ندارد و گرنه مذاهب اربعه و فتاوى كثيره فقهاى شيعه مفهومى نداشت .