آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — الصفحة ٥٥٣
رعايت حال مادر
رعايت حال مادر
رعايت حال مادر
اسلام در تكريم پدر و مادر دستورات فوق العاده عظيم دارد به گونه‌اى كه در قرآن مجيد پس از امر به توحيد ، مراعات حال ايشان مطرح گرديده است : أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً « 1 » و حتّى در مواردى كه آنان آدمى را به شرك دعوت مىكنند صريحا دستور ميدهد از ايشان پيروى مكن ولى در رعايت ادب و لطف در حقّشان كوتاهى منما . وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً . « 2 »
و در روايات و سيره اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام نيز اين مقوله بابى وسيع دارد .
و از طرف ديگر عشق به پيامبر و خاندان پاك و مطهّرش مخصوصا سرور شهيدان حضرت أبا عبد الله الحسين عليه السّلام و اهتمام به زيارت ايشان خصوصا زيارت پياده و اجر و ثوابى كه براى هر گام زيارت حضرت بيان شده است محورى است عظيم و قابل دقّت و تأمّل . ولى جمع بين همه شؤون و رعايت همه مراحل امرى است مهم‌تر و دقيق‌تر . در مقام تعارض بين حقوق چه بايد كرد ؟ آيا با احساسى برخورد نمودن و خود را عاشق و شيداى حسينى معرّفى كردن ميتوان از امور ديگر الهى غافل بود ؟
نمونه اين توجّه را در زندگى حضرت علّامه أعلى الله مقامه الشّريف مىبينيم كه على رغم عشق سوزانى كه به اهل بيت عليهم السّلام مخصوصا زيارت عتبات و امام حسين عليه السّلام دارند ولى از حقوق ديگر غافل نيستند . به قضيّه كوتاهى كه در مورد رعايت حال مادرشان نقل مىكنند توجّه كنيد :
( 1 ) قسمتى از آيه 151 ، از سوره 6 : الأنعام ( 2 ) قسمتى از آيه 15 ، از سوره 31 : لقمان