آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — الصفحة ٥٢٥

جايگاه قرآن در قرآن

أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ « 1 » .

كتابى كه حكيم است : وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ « 2 » و مجيد : وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ « 3 » ، كريم است : إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ « 4 » و عظيم : وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ « 5 » .

كتابى كه پاك و مطهّر است و بايد با طهارت ظاهرى و باطنى بسوى او رفت و با او ارتباط برقرار كرد : لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ « 6 » و با گريز از شيطان به محضر او بار يافت : فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ « 7 » ؛ كتابى كه خود ، مطهّران واقعى را كه آگاهان به جميع حقائق قرآنى و مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ « 8 » هستند معرّفى نموده : إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً « 9 » و مزد رسالت پيامبر را مودّت آنان بر شمرده است : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى « 10 »

كتابى كه از مَثَل‌هاى آموزنده برخوردار است : وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ « 11 » تا انسان را به تفكّر و انديشه و رشد الهى برساند : وَ تِلْكَ *

( 1 ) قسمتى از آيه 6 ، از سوره 9 : التّوبة ( 2 ) آيه 2 ، از سوره 36 : يس ( 3 ) قسمتى از آيه 1 ، از سوره 50 : ق ( 4 ) آيه 77 ، از سوره 56 : الواقعة ( 5 ) ذيل آيه 87 ، از سوره 15 : الحِجر ( 6 ) آيه 79 ، از سوره 56 : الواقعة ( 7 ) آيه 98 ، از سوره 16 : النّحل ( 8 ) قسمتى از آيه 43 ، از سوره 13 : الرّعد ( 9 ) آيه 33 ، از سوره 33 : الأحزاب ( 10 ) قسمتى از آيه 23 ، از سوره 42 : الشّورى ( 11 ) قسمتى از آيه 89 ، از سوره 17 : الإسرآء