آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — الصفحة ٥٢٣

جايگاه قرآن در قرآن

تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ « 1 » به دور از هر كجى و انحراف : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً « 2 » و جدا از هر تناقض و آشفتگى : أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً . « 3 »

كتابى مؤثّر و تكان دهنده كه اگر بر كوه سخت نازل مىشد آن را از خشيت الهى پاره پاره مىساخت : لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ « 4 »

كتابى براى تلاوت : فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ « 5 » و تدبّر و تأمّل ؛ كه تنها آنانى كه دلهايشان قفل شده از تدبّر در آن محروم هستند : أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها « 6 » .

كتابى جوشيده از اوج عظمت حق تعالى : وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ « 7 » و آسان شده براى ذكر و بهره‌مند شدن : وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ « 8 » .

كتابى براى عاقلان كه مىخواهند به كمال عقل برسند : إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ « 9 » و براى عالمان و دانشمندان كه از دام جهل رهيده‌اند : كِتابٌ

( 1 ) قسمتى از آيه 89 ، از سوره 16 : النّحل ( 2 ) آيه 1 ، از سوره 18 : الكهف ( 3 ) آيه 82 ، از سوره 4 : النّسآء ( 4 ) قسمتى از آيه 21 ، از سوره 59 : الحشر ( 5 ) قسمتى از آيه 20 ، از سوره 73 : المُزّمّل ( 6 ) آيه 24 ، از سوره 47 : محمّد ( صلّى الله عليه و آله و سلّم ) ( 7 ) آيه 6 ، از سوره 27 : النّمل ( 8 ) آيه 17 ، از سوره 54 : القمر ( 9 ) آيه 2 ، از سوره 12 : يوسف