آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — الصفحة ٥٢١
جايگاه قرآن در قرآن
« . . . در اينجاست كه حقيقةً روح توحيد و فناى مطلق را در سلوك آل محمّد عليهم السّلام در ذات اقدس حقّ مىيابيم و با ياد آن ارواح طيّبه و نفوس مطهّره ، كه پس از چهارده قرن در مثل سيّدى بزرگوار و مكرّم طلوع مىكند ، و آن راه و رسم و روش را به ما مىآموزد ، متنعّميم و در فراق آن مردان بزرگ و آن مقامات و درجات خلوص و توحيد هميشه اشكبار و چشم به راه ميباشيم تا شايد نظرى از روى محبّت و كرامت ديرين خود نموده ، مشتاقان كوى لقاء و وادى عشق را با لمحه‌اى شاد و با نكته‌اى مسرور نمايند . « 1 » »
آنگاه هجده بيت از ابيات بلند ميميّه ابن فارض كه در شرح فراق حبيب است را مىآورند و به گوشه‌اى از حالات متقابل استاد نسبت به ايشان اشاره مىكنند كه در فصل ششم از همين يادنامه گذشت .
« توجّه به قرآن »
« توجّه به قرآن »
قرآن مجيد يگانه كلام الهى و تنها كتاب تحريف نشده خداوند بر روى زمين ، و معجزه جاودانه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم است كه خود خويش را چنين زيبا و گويا معرّفى مىكند :
جايگاه قرآن در قرآن
جايگاه قرآن در قرآن
كتابى محكم و متين و به دور از هر شكّ و ترديد و هدايتگر متّقيان به أعلى درجه كمال : ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ « 2 » كه بر اساس حق نازل گرديده تا ميزان قضاوت صحيح بين مردم باشد : إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ « 3 » .
كتابى متقن كه مصدّق تمام كتب انبياء گذشته و مُهيمن و مسيطر بر آنها
( 1 ) « روح مجرّد » ص 644 ( 2 ) آيه 2 ، از سوره 2 : البقرة ( 3 ) قسمتى از آيه 105 ، از سوره 4 : النّسآء