تفسير سوره قدر (فارسى) — الصفحة ٥٢

كلامى در تشخيص روح :

در قرآن روح به دو قيد ذكر شده : روح القدس ( به نحو اضافه ) « 1 » والروح الامين ( به نحو صفت ) نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ ( شعراء / 193 )

در سه آيه روح القدس به حضرت عيسى اختصاص يافته كه در به دو امر گمان برده مىشود كه فرشته مذكور به اين پيامبر بزرگ ( ع ) مختص بوده است ولى در آيه 102 نحل چنين ارشاد شده است : قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ .

از اين آيه دو مطلب دانسته مىشود :

اول روح القدس اختصاص به حضرت عيسى ( ع ) نداشته است .

دوم - روح القدس همان روح الأمين است . چون قرآن هردو را مُنزِل قرآن معرفى مىكند .

چون قرآن ، قول رسول كريمى است كه صاحب قوت پيش صاحب عرش و صاحب مكنت است و

( 1 ) . سوره بقره / 87 و 253 . اين دو آيه مى گويد عيسى را به روح القدس تأييد كرديم و همچنين در سوره مائده / 110 .