دين و زندگانى (فارسى) — الصفحة ٧٤
1 - حرمت اسراف و تبذير « 1 »
هم‌چشمىها جلو نفس خود را مىگرفتند و در عوض اموال خود را به مستمندان مىدادند فقر شديد در جوامع اسلامى تا كجا مهار و كنترول مىشد ؟ !
اكثر مردم تابع شهوت و هوس‌هاى حيوانى خود مىباشند و از زندگانى دنيا ( زندگانى پست‌تر ) به زندگانى عالى انسانى ( حيات طيبه ) قدمى ننهاده‌اند ، يعلمون ظاهرا من الحياه الدنيا قرآن مىگويد :
اينان ظاهر زندگانى حاضر ( زندگانى پست ) را مىدانند و از زندگانى ( جاودانه ) سراى ديگر غافلند . آنچه تا اينجا بطور اجمال ذكر شد ، بما فهماند كه اسراف داراى سه مرحله است :
1 - اسراف فردى و فاميلى .
2 - اسراف دولتى .
3 - اسراف بين المللى .
تفصيل اين سه مرحله محتاج به تأليف رساله مستقلى مىباشد ولى مشكل‌تر يابيدن ضامن اجرايى براى تطبيق آن در جايى كه ايمان قوى نباشد ، مىباشد .
خداوند به ما توفيق بدهد كه به جاى اين كه اموال را در موارد هوس‌ها مصرف كنيم آن‌ها را در راه حوايج مستمندان و بيچارگان مصرف نماييم . مثلا در يتيم‌خانه‌ها و شفاخانه‌ها و كمك به بيماران و