دين و زندگانى (فارسى) — الصفحة ١٦٦
سوم لذت‌جويى :
د ) از نظر اخلاقى همه غم و فكر آدمى تنها به لذت‌جويى مصروف نگردد و او از تكامل انسانى او بازندارد . ( دقت شود )
مكتب‌هاى لذت‌جويى غربى قيود فوق را ناديده مىگيرند ، و لذا موجب استثمار عمومى و تباهى و يا مخالف ارزش‌هاى اخلاقى مىگردد . و به هرحال عدالت اجتماعى و يا كمك به مستمندان و مضطرين را از بين مىبرد و فاجعه بارمىآورد . و گرنه لذت‌جويى معقول را بر خلاف روش بعضى از مرتاضان و تفريطكاران ، اسلام حلال نموده است . قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ ( اعراف 32 ) بگو كه زينتى را كه خداوند براى بندگانش بيرون آورده و رزق پاكيزه را كى حرام نموده است ؟
يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالًا طَيِّباً ( بقره آيه 169 )
اى مردم از چيزهايى كه در زمين ( آفريده‌ايم ) كه حلال و پاكيزه باشد ، بخوريد .
لذت‌جويى فرهنگ مادى در نوشيدن شراب كه براى بدن و عقل مضر است در بعضى از كشورها ثلث درآمد سالانه مردم از احتوا مىكند ، اين نوع لذت‌جويى مردم را به فحشاء و حتى انحراف زنان شوهردار و همجنس‌بازى مىكشاند كه نتيجه آن 60 ميليون