رساله نكاحيه (كاهش جمعيت ضربه اى سهمگين بر پيكر مسلمين) (فارسى) — الصفحة ٢٥٨

انديشمندان استعمار زده تنها راه حلّ مشكل اقتصادى را داشتن ايدئولوژى غربى مىدانند

مىباشد .

5 - تك محصولى و تك صادراتى ؛ مثلاً در سال 1957 نسبت صادرات كشورهاى ذيل چنين است :

برزيل قهوه 60 % بيرمانى برنج 76 %

سيلان چاى 64 % شيلى مس 74 %

كوبا شكر 81 % تايلند برنج 5 / 69 %

كولومبيا قهوه 80 % برمه برنج 76 %

و در سال 1955 :

عراق نفت 86 % مصر پنبه 79 %

اتيوپى قهوه 68 % نيجريّه پستهء زمينى 90 %

السالوادور قهوه 82 % سنگال پستهء زمينى 90 %

چاد پنبه 90 % ونزوئلا نفت 92 %

عربستان نفت 98 % باربار نيشكر 91 %

حبشه قهوه 80 % گامبيا پستهء زمينى 95 %

هندوراس موز 85 % ايران نفت 75 % »

در كتاب « بيدارى آفريقا » ص 10 مىنويسد :

« اقتصاد آفريقا بتدريج تك محصولى گرديد . غنا بطور متوسّط عمدةً كاكائو ؛ سنگال بادام زمينى ؛ سودان و اوگاندا پنبه ؛ و آنگولا قهوه كشت و صادر مىكردند . توسعهء مساحت زير كشت محصولات صادراتى منتهى به كاهش توليد موادّ غذائى ديگر گرديد ؛ و از اينرو كشورهاى آفريقائى را بيشتر به واردات غذائى وابسته گردانيد . »

و در ص 11 مىنويسد :

« در سال 1952 ، 826 هزار دهقان كنگوئى 158300 تن پنبه توليد كردند كه براى هر كيلوگرم آن چهار فرانك دريافت مىكردند ؛ حال آنكه قيمت آن در