در سرزمين تبوك (تفسير سوره توبه) (فارسى) — الصفحة ٢٣١

منافق احترام ندارد

شده و لذا چيزى نمىفهمند » .

88 . « لكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولئِكَ لَهُمُ الخَيْراتُ وَأُولئِكَ هُمُ المُفْلِحونَ ؛

ولى پيامبر و افرادى كه به او ايمان آورده‌اند ، با اموال و جان‌هاى خود جهاد مىكنند .

براى آنها جزاى خير است و آنان رستگارانند » .

89 . « أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ جَنّاتٍ تَجْرِى مِنْ تَحْتِها الأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها ذ لِكَ الفَوْزُ العَظِيمُ ؛

براى آنها بهشت‌هايى كه نهرها از زير درختان آن جارى است فراهم شده كه جاويد و هميشه خواهند بود و اين كاميابى بزرگ است » .

90 . « وَجاءَ المُعَذِّرُونَ مِنَ الأَعْرابِ لِيُؤْذَنَ لَهُمْ وَقَعَدَ الَّذِينَ كَذَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ؛

جمعى از باديه‌نشين‌ها براى عذرخواهى آمدند تا به آنها اذن داده شود ( در جهاد شركت نكنند ) ولى كسانى كه به خدا و رسول او دروغ گفته بودند در خانه‌هاى خود نشستند و به زودى عذاب دردناكى به افرادى از آنها كه كافر شده‌اند خواهد رسيد » .

91 . « لَيْسَ عَلَى الضُّعَفاءِ وَلا عَلَى المَرْضى وَلا عَلَى الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ ما عَلَى المُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ؛

بر افراد ضعيف ، مريض و بىبضاعت ( در ترك جهاد ) اشكالى نيست به شرط اين‌كه به خدا و رسول او اخلاص ورزند ( در اين وضع آنها نيكوكارند ) و بر نيكوكاران ايرادى نيست . خدا آمرزنده و رحيم است » .

92 . « وَلا عَلَى الَّذِينَ إِذا ما أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لا أَجِدُ ما أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوْا وَأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً أَ لّايَجِدُوا ما يُنْفِقُونَ ؛

و هم‌چنين ( ايرادى نيست ) بر افرادى كه پيش تو آمدند تا مركبى در اختيار آنها بگذارى ، تو گفتى : مركبى كه شما را بر آن سوار كنم ندارم و آنها از غم اين‌كه وسيله‌اى براى آنها نبود كه در راه خدا صرف كنند با چشم اشكبار از پيش تو برگشتند » .