اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى (فارسى) — الصفحة ٣٠٢

نگاه اسلامى به وجود

قرآن كريم مىفرمايد :

الْحَمْدُ للَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ « 1 » .

« ستايش از آن خداوندى است كه آسمانها و زمين را بيافريد و تاريكيها و روشنايى پديدار كرد ، با اين همه ، كافران با پروردگار خويش ديگرى را برابر مىدارند . »

اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ « 2 » .

« خدا سرپرست كسانى است كه ايمان آوردند و آنها را از تاريكى به سوى نور مىآورد . »

پس تاريكى مادّه‌اى است آفريده شده و قرار داده شده و چنان كه گاهى به ذهن مىگذرد امرى عدمى نيست ، چنان كه نور نيز مادّه‌اى آفريده شده است .

در روز رستخيز اين دو ماده از يكديگر جدا مىشوند تا كسانى كه ايمان آوردند از كسانى كه كفر ورزيدند جدا گردند . مادّهء خير به بهشت مىگرايد و مادّهء شر رو به سوى آتش مىنهد . « مخلوق نورى » كسى است كه به كارهاى پاك مىپردازد وخداوند او را به بهشت « در مىآورد و مخلوق آتشين » ، سزاوار آن است كه به آتش در آيد ، زيرا نكوشيده به رغم نعمتهاى الهى و قابليتهايى كه خداوند او را بدانها مجهز كرده است از پليدى تاريكيها رهايى يابد . پس انسان هنگامى كه مال يتيم را مىخورد در واقع ، آتش مىخورد و هنگامى كه ظلم مىكند به تونلى ظلمانى وارد مىشود و هنگامى كه دروغ مىگويد از دهانش بويى ناخوش بيرون مىآيد كه آسمانيان از آن مىآزارند و هنگامى كه غيبت مىكند در واقع ، گوشت برادرش را مىخورد . . . ولى اين انسان از نظر مادى از درك و لمس اين حقيقت در دنيا ناتوان است ، زيرا اين جهان به نسبت جهان آخرت بسيار ساده و بسيط است .

( 1 ) - سورهء انعام ، آيهء 1 . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 257 .