اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى (فارسى) — الصفحة ١٢١
گردنهء سوم - حسد
موجب پراكندگى و از هم پارگى آن مىگردد و در اين هنگام هر گروهى مىكوشد آنچه را در نزد گروههاى ديگر است به خود اختصاص دهد و به انحصار خود در آورد ، در نتيجه دشمنى و ستيزه‌جويى ، اختلاف و ناهمسازگارى در ميان امّت رواج مىيابد ، ويژگيهاى خير فروپاشيده مىشود و كمالات روحى و معنوى از ميان مىرود و به تبع آن امكانات مادّى نيز نابود مىگردد .
قرآن كريم با آيات نورانى خود حسد را از دل آدمى بر مىكند و عقل را به ياد مىآورد كه :
. . . وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَاباً وَخَيْرٌ مَّرَدّاً « 1 » .
« . . . و نزد پروردگار تو پاداش و نتيجهء كردارهاى شايسته‌اى كه باقى ماندنىاند بهتر است . »
إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيراً بَصِيراً « 2 » .
« خدا به هر كه بخواهد روزى را گشاده مىگيرد و به هر كه بخواهد تنگ و او نسبت به بندگانش آگاه و بيناست . »
آدمى را هدايت مىكند تا از تفكر در آنچه در دست ديگران است روى برتابد ، زيرا آنچه در دست خداست فراوانتر ، برتر و ماندگارتر است :
. . . وَمَا كَانَ عَطَاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً « 3 » .
« . . . بخشش خدايت هرگز از كسى منع نشده است . »
قرآن‌كريم‌آدمىرا تشويق مىكند كه درخواسته‌هاى خود تنها به‌خداوند روآورَد :
وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً . . . « 4 »
( 1 ) - سورهء مريم ، آيهء 76 . ( 2 ) - سورهء اسراء ، آيهء 30 . ( 3 ) - همان ، آيهء 20 . ( 4 ) - سورهء طه ، آيهء 124 .