دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — الصفحة ١٠٤
1 - ستايش و دعا
و انتقال » ، و زمانى كه خدا خواست كسى را مجازات كند و از او انتقام بگيرد عذابش شديد خواهد بود ، عذابهايى كه مىبينيم در دنيا بر اقوام گوناگون همچون قوم لوط يا شهرهاى عاد و ثمود يا اصحاب ايكه ، نازل شده است و آنچه ما از غرق شدن فرعون و پيروان او مىدانيم همه نمونه‌اى ساده از عذاب خداست ؛ ولى عذاب شديد و « نكال » و « نقمت » او در آخرت است .
و بزرگترين جبّارانى در جايگاه كبريا و عظمت .
غير از معصومين همهء بنى آدم گناه مىكنند ، امّا انسان نبايد با خدا به مقابله برخيزد و از سر عمد و اصرار گناه كند ، چرا كه بعضى از گناهان را انسان در حالت مقابله با خدا مرتكب مىشود .
كبريا و عظمت خدا به كسى اجازه نمىدهد كه با او به مقابله برخيزد ، بنده بايد از اينكه با زيادى گناه و اصرار با خدا - كه جبّار زمين و آسمانهاست - مقابله كند بر حذر باشد ، چگونه انسان گاهى به درجه‌اى مىرسد كه خدا به او خطاب مىكند :
« عبدي افعل ما شئت فإنّي لن أغفر لك أبداً »
. ( وسائل الشيعه
، ج 2
، ص 248 )
« بندهء من هر آنچه خواهى كن كه من هرگز از تو در نخواهم گذشت . »
امام صادق عليه السلام فرموده‌اند :
« من همّ بالسيّئة فلا يعملها فإنّه ربّما عمل عمل العبد السيّئة فيراه الربّ فيقول :
وعزّتي وجلالي لا أغفر لك أبداً . »
( وسائل الشيعه
، ج 2
، ص 248 )
« هر كه عزم گناه كرد مبادا به آن اقدام كند ، زيرا چه‌بسا بنده گناه مىكند و خدا او را مىبيند و مىگويد : به عزّت و جلالم سوگند كه هرگز تو را نخواهم آمرزيد . »
و در دعاى ابو حمزهء ثمالى نيز همين مفهوم آمده است ، آنجا كه مىگويد :
الهي لَمْ أَعْصِكَ حِينَ عَصَيْتُكَ وَأَنَا بِرُبُوبِيَّتِكَ جَاحِدٌ ، وَلَا بِأَمْرِكَ مُسْتَخِفٌّ ، وَلَا لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ ، وَلَا لِوَعِيدِكَ مُتَهَاوِنٌ ، لَكِنْ خَطيئَةٌ عَرَضَتْ وَسَوَّلَتْ لى نَفْسي ،