هدايتگران راه نور ، زندگانى رئيس مذهب تشيع حضرت جعفر بن محمد (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٠
دانشگاه بزرگ
مىكنند و دانشمندان از نشانه‌هايش بر عظمت او بى آنكه ديده شود ، بسنده كرده‌اند .
زنديق : آيا خداوند نمىتواند خود را بر مردم بنمايد تا او را ببينند تا بعد از آن با يقين كامل عبادت شود ؟
امام صادق : براى امور محال پاسخى نيست . « 1 »
زنديق : از كجا پيامبران و فرستادگان را اثبات مىكنى ؟
امام صادق : وقتى كه ، ثابت كرديم كه خالقى صانع و متعالى وجود دارد و اين صانع ، حكيم است روا نيست كه آفريدگانش او را نظاره كنند و بر او دست سايند و يا او با خلايقش مباشرت كند و آنان نيز با او مباشرت كنند ، او به آنان نيازمند باشد و آنان نيز به دو نيازمند باشند .
ثابت شد كه خداوند بندگانى را سفيران خود گرفت كه مردم را به مصالح و منافع خويش و چيزهايى كه پايدارى ايشان در آنها است و فنايشان در ترك آنها ، دلالت مىكنند . پس وجود آمران و ناهيان از جانب خداوند حكيم و دانا در ميان مخلوقاتش ثابت شد . در اينجا ثابت مىشود كه براى مخلوقات معبرانى هستند . آنان پيامبران و برگزيدگان خلق اويند .
حكيمانى كه به حكمت تأديب شده و از جانب او مبعوث گشته‌اند . در
( 1 ) - اشاره به اين نكته است كه رؤيت خداوند محال است ، زيرا خدا جسم نيست كه چشم آن را بينند و محاط نيست كه فكر بدان احاطه يابد در تعريف نمىگنجد بلكه برتر از تمام اينهاست و قدرت خدا هر چند كه شامل و فراگير است امّا اگر چيزى قبول مكان نكند چگونه مىتواند يافت شود ؟ !