هدايتگران راه نور ، زندگانى رئيس مذهب تشيع حضرت جعفر بن محمد (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٧

دانشگاه بزرگ

مدينه آمد تا با آن‌حضرت مناظره كند ، امّا او را نيافت . به وى گفته شد :

امام به مكّه رفته است . زنديق نيز به سوى مكّه بيرون آمد . ما در آن هنگام با ابو عبداللَّه الصادق همراه بوديم . حضرت در حال طواف بود كه زنديق نزد ايشان آمد و به او نزديك شد و سلام كرد .

ابو عبداللَّه از او پرسيد : نامت چيست ؟

گفت : عبد الملك .

پرسيد : كنيه‌ات چيست ؟

گفت : ابو عبداللَّه .

پرسيد : آن مَلِكى كه تو بندهء اويى ، كيست ؟ آيا از ملوك زمين است يا از ملوك آسمان ؟ و در بارهء پسرت بگو آيا بندهء خدايان آسمان است يا بندهء خدايان زمين ؟ آن مرد خاموش ماند . .

امام به او فرمود : بگو ، امّا مرد خاموش بود .

پس امام به او فرمود : چون از طواف فارغ شديم نزد ما بيا .

چون ابو عبداللَّه عليه السلام از كار طواف فارغ شد ، زنديق به نزد او آمد رو به روى حضرت نشست . همهء ما نيز آنجا حضور داشتيم . ابو عبداللَّه پرسيد :

آيا مىدانى كه زمين زير و زبرى دارد ؟

مرد گفت : آرى !

پرسيد : زير آن رفته‌اى ؟

مرد گفت : نه !

پرسيد : آيا مىدانى كه زير آن چيست ؟