هدايتگران راه نور ، زندگانى سيد الساجدين حضرت علي بن الحسين (ع) (فارسى) — الصفحة ٥٠
پس از عاشورا
شرف مىگردد . از اين روست كه وحى نيز در ضمن تعبير « قيام براى خدا » بر هدف انقلابها تأكيد كرده است . خداوند متعال مىفرمايد :
( قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا للَّهِ . . . ) « 1 » .
« بگو همانا شما را به يك سخن پند مىدهم آن كه بخاطر خدا قيام كنيد . . . »
و نيز مىفرمايد : ( قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ للَّهِ ) « 2 » .
« نگهداران عدالت باشيد و براى خدا گواهى دهيد . »
همچنين وضعيّت انقلابهايى كه به بركت شهادت امام حسين عليه السلام تمام آفاق ديار اسلام را فراگرفته بود ، به هويّت و رنگ و روح و ارزش نياز داشت تا در ضمير امّت استوار گردد و همچون بارقه‌اى زود گذر و طوفانى گذرا از پرتو افشانى و حركت باز نايستد . اين انقلاب مىبايست راهى مكتبى و مستقيم براى خود برگزيند تا آلت دست افراد آزمند يا متهورى همچون عبداللَّه بن زبير ، كه از انقلاب به بدترين شكل سوء استفاده مىكردند ، قرار نگيرد .
ابن زبير پس از شهادت امام حسين عليه السلام به منبر مىرود و بر آن‌حضرت درود مىفرستد و قاتلش را لعن مىكند و آنگاه يزيد را از خلافت خلع مىكند امّا همين كه پايه‌هاى حاكميتش را مستحكم مىپندارد ، كينه خود را با اهل بيت پيامبر آشكار مىگرداند و حتّى بر پيامبر صلى الله عليه و آله هم درود نمىفرستد .
( 1 ) - سورهء سبأ ، آيهء 46 . ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 135 .