هدايتگران راه نور ، زندگانى سيد الساجدين حضرت علي بن الحسين (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٤
امام سجّاد وارث پيامبران
گشته ، وخداوند نيكى وپاداش خود را براى تو تضمين كرده ، تو پارهء تن رسول خدايى و با او نسبت نزديك و استوارى دارى . تو بر خاندان ومعاصرانت صاحب فضيلت‌بزرگ هستى و هيچ كسى مانند تو و نه پيش از تو از فضل وعلم ودين وتقوا برخوردار نگشته‌است جز نياكان گذشته‌ات .
عبد الملك همچنان امام را مىستود كه آن‌حضرت فرمود :
« هر آنچه ياد كردى و وصف نمودى همه‌از فضل خداى سبحان وتأييد و توفيق او بود پس كجا مىتوان شكر آنچه را كه بر ما ارزانى داشته است به جاى آورد .
اى امير مؤمنان ؟ ! رسول خدا صلى الله عليه و آله چنان در نماز مىايستاد كه پاهايش ورم مىكرد و چنان روزه مىگرفت كه از تشنگى دهانش خشك مىشد . به او گفته شد :
اى رسول خدا آيا مگر خداوند گناهان گذشته و آينده تو را نيامرزيد ؟
فرمود :
آيا من بنده‌اى سپاسگزار نباشم ؟ سپاس خداى را بر آنچه نعمت داد و آزمود و سپاس در انجام و آغاز .
به خدا سوگند اگر اعضايم پاره پاره شوند و سيلاب اشك بر دامانم روان گردد ، هنوز شكر يك دهم يكى از هزاران هزار نعمت خداوند را كه شمارشگران ، از شمارش آنها عاجزند ، نتوانسته‌ام به جاى آورم .
و تمام ستايش ستايشگران نمىتواند با يكى از اين نعمتها برابر شود ، نه به خدا . خداوند مرا مىبيند كه هيچ چيز از سپاس و ياد او در شب يا روز ، در نهان يا آشكار بازم نمىدارد . اگر براى خانواده‌ام و نيز براى ديگر