هدايتگران راه نور ، زندگانى حضرت امام حسن عسكرى (ع) (فارسى) — الصفحة ٦٦
سخنان تابناك
اين توقفها از جانب وكلايى بوده كه اموال و حقوق مردم در نزد آنها بوده است و طوفان رياست و شهوت قدرت آنان را به بازى گرفته است .
امام حسن عسكرى عليه السلام از ناحيهء چنين افرادى ، آزارهاى بسيارى متحمّل شد به طورى كه حتّى مىتوان گفت آن حضرت بيش از امامان پيشين آزار ديد و رنج كشيد چنان كه خود در حديثى كه از وى روايت كرده‌اند ، فرموده است :
« هيچ كدام از پدرانم آزموده نشدند چنان كه من به خاطر ترديد اين گروه در باره‌ام ، آزموده شدم » .
چه بسا عامل اين ترديد ، شك در استمرار امامت بوده باشد . از اين رو آن حضرت در رد اين شك مىفرمايد :
« اگر اين امر ( امامت ) امرى است كه بدان باور آورده‌ايد و براى آن سر تسليم فرود آورده‌ايد مؤقت مىبود و سپس از هم گسسته مىشد ، پس جاى شك بود ، امّا اگر اين امر تا زمانى كه امور خدا ادامه دارد ، متصل و نا گسسته است ، پس اين شك چه معنايى دارد ؟ ! » . « 1 »
آن حضرت به يكى از ياران مورد اعتماد خود به نام اسحاق بن اسماعيل نيشابورى كه نامه‌هاى فراوانى ميان او و امام رد و بدل گشته ، نامه‌اى مىنگارد . در اين نامه به احتجاج امام بر امامت و ميزان اهمّيّت آن بر مىخوريم . بياييد در اين نامه دقت به خرج دهيم .
« خداوند ما و شما را در پردهء خود نگاه دارد و در همهء كارهايت به
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 75 ، ص 372 .