سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — الصفحة ٣٤١
11 . پرهيز از كارهاى بيهوده [ آيه 72 بخش دوم ]
11 . پرهيز از كارهاى بيهوده [ آيه 72 بخش دوم ]
11 . پرهيز از كارهاى بيهوده [ آيه 72 بخش دوم ]
72 - 2 . وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً ؛
هنگامى كه با سخن لغو يا كار بيهوده روبه‌رو شدند ، بزرگوارانه مىگذرند و خود را آلوده نمىنمايند .
افراد بشر با سرمايه‌هاى گوناگون و مختلفى آفريده شده‌اند كه مىتوانند به‌وسيلهء آنها در اين جهان تجارت كنند . گروهى تمام سرمايه‌هاى مادى و معنوى خود را در مسير تحصيل مقام و منصب ، مال و ثروت قرار مىدهند و هدفى جز اين كالاهاى زودگذر و فناپذير ندارند . چنين بازرگانيى ، از نظر منطق قرآن ، چيزى جز خسارت نيست ، زيرا اين شخص در برابر از دست دادن سرمايه‌هاى طبيعى و خدا دادى ، كالايى را خريده است كه ثبات و دوام ندارد و پس از مرگ و انتقال به سراى ديگر كه رشتهء حيات در آنجا ادامه دارد ، از آن بهره‌اى نخواهد برد .
قرآن در سورهء « عصر » به خسارت و ورشكستگى در تجارت با مواهب و سرمايه‌هاى بزرگ الهى اشاره كرده مىفرمايد : « إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ ؛ بشر در زيان و خسارت است » .
ملاك زيان‌كارى انسان ، همين است كه از استعدادهاى سرشار