سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — الصفحة ٢٩٩

3 . شرك در عبادت در برابر توحيد در عبادت :

مسلمانى وجود ندارد ، از دقت در مفاد آيه ، مفاد آيهء ديگرى كه مستمسك گروهى از « وهابىها » است روشن گرديد و آن آيهء زير است :

« وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً » « 1 » اعضايى كه بايد در حال سجده بر زمين گذارده شوند ، از آن خداست ، همراه خدا كسى را نخوانيد .

نكتهء قابل توجه ، دو چيز است :

اولا : مقصود از دعوت ، پرستش است نه خواندن ؛

ثانيا : آنچه مورد نهى است ، موضوع « مع اللّه » است ، يعنى از قرار دادن موجودى در رديف خدا و مؤثر دانستن او در رفع حوايج ، نهى شده است و هر دو قيد در دعا و توسلها منتفى است .

هرچند مسلمانان در پرتو تعاليم اسلام از اين نوع شركها رهايى جسته‌اند ، اما برخى از آنان دچار شرك ديگرى گشته‌اند كه در روايات به آن « شرك خفى » و پنهان گفته شده و اين همان عبادت ريايى و خودنمايى است .

( 1 ) . جن ( 72 ) آيهء 18 .