سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — الصفحة ٢٧٨

مقايسه‌اى ميان رنجهاى دنيا و آخرت

با رنج دنيا نيست ، چنان‌كه مىفرمايد : « إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً » چه جايگاه بدى است .

آيا مىتوان رنج نماز گزاردن و روزه گرفتن را با عذابهاى دوزخ كه نمونهء آن را آيهء زير ياد مىكند ، مقايسه نمود ؟ چنان‌كه مىفرمايد :

« انْطَلِقُوا إِلى ظِلٍّ ذِي ثَلاثِ شُعَبٍ لا ظَلِيلٍ وَ لا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ * إِنَّها تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ * كَأَنَّهُ جِمالَتٌ صُفْرٌ ؛ « 1 »

برويد به سوى [ آن ] دود سه شاخه « 2 » ، نه سايه‌دار است و نه از شعلهء [ آتش ] حفاظت مىكند . [ دوزخ ] چون كاخى [ بلند ] شراره مىافكند ، گويى شتران زردرنگند » .

كوتاه سخن ، ناراحتيهايى كه در راه انجام دادن وظيفه به انسان مىرسد ، در ظاهر ناراحتى است ، ولى در باطن ، شيرينى است و وجدان انسان پس از انجام دادن تكاليف آسوده مىگردد ، ولى ناراحتى مجازاتهاى اخروى فوق‌العاده تلخ و دردناك مىباشد .

اكنون كه سخن به اينجا منتهى گرديد ، از يادآورى نكته‌اى ناگزيريم :

تفاوت دنيا و آخرت در يك كلمه خلاصه گرديد و آن ، اين است كه اينجا ، جهان كشت و آنجا ، جهان درو است ؛ اينجا وقت عمل و آنجا وقت برداشت مىباشد . افراد بدبخت بسان

( 1 ) . مرسلات ( 77 ) آيهء 30 - 33 . ( 2 ) . مفسران مىگويند دودى است سياه كه از دوزخ بلند مىشود و صحنهء محشر را فرا مىگيرد .