سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — الصفحة ٢٧٣

4 . نقش بيم و اميد در زندگى انسان [ آيات 65 و 66 ]

بر حق و عدالت تصور كرد ، بلكه سرنوشت بس دردناكى در كمين اين ستمگر است كه توصيف آن درخور بيان ما نيست .

امير مؤمنان مىفرمايد :

« و لئن أمهل اللّه الظالم فلن يفوت أخذه ، و هو له بالمرصاد على مجاز طريقه ، و بموضع الشجا من مساغ ريقه « 1 » ؛

هرگاه خداوند به ستمگر مهلت دهد ، او را رها نمىكند و او در كمين ظالم است و بسان استخوانى كه در گلو گير كند و راه تنفس را ببندد ، راه را براى او مىبندد » .

خلاصه ، اميد ، عاملى است كه به زندگى و كار تحرك مىبخشد و همچنين بيم از كيفر ، عامل بازدارنده‌اى است كه در موردى كه ترمز لازم بوده و مايهء سعادت باشد ، انسان را از پيروى هوا و هوس باز مىدارد ، از اين جهت ، قرآن مجيد پيامبران را چنين معرفى مىكند :

« رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ؛ « 2 »

پيامبرانى بشارت‌دهنده و بيم‌رساننده تا [ پس از اعزام آنان ] حجت خدا بر مردم تمام گردد » .

آيهء مورد بحث ، چهارمين نشانهء بندگان شايستهء خدا را اين مىداند كه آنان در مسير زندگى به كيفرهاى الهى توجه پيدا كرده و پيوسته از او مىخواهند كه عذاب دوزخ را از آنان برگرداند ، ولى

( 1 ) . همان ، خطبهء 93 . ( 2 ) . نساء ( 4 ) آيه 165 .