سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — الصفحة ٢٥٦
پيامبران پرورش دهندگان استعدادها هستند
مطالب كاملا نو و تازه‌اى فرامىگيرد - مطالبى كه در روز نخست ، كوچكترين اثرى از آن در دل او وجود نداشت - همچنين مردم در مكتب پيامبران علومى را فرا مىگيرند و تكامل پيدا مىكنند و به موازات تعاليم آنان از نظر اخلاق رشد مىيابند .
پيامبران ، مربيان و پرورش‌دهندگان كمالاتى هستند كه در كانون وجود ما نهفته است و ثمرهء تربيت آنان ، بروز استعدادهاى درونى بشر مىباشد و اساس شريعت آنان را در بسيارى از اصول و فروع دين ، يك رشته مطالب فطرى تشكيل مىدهد و هرگاه براى فطرت ، انحرافى پيش نيايد و پرده‌هاى جهل و نادانى ، آز و طمع ، روى آن سايه نيفكند ، خود به خود ، خلاصهء آيين الهى را درك مىكنند .
البته اساس اين سخن از پيشوايان بزرگ اسلام است .
امير مؤمنان دربارهء هدف بعثت پيامبران ، چنين مىفرمايد :
« أخذ على الوحي ميثاقهم ، و على تبليغ الرسالة أمانتهم ليستأدوهم ميثاق فطرته ، و يذكّروهم منسيّ نعمته ، و يحتجّوا عليهم بالتبليغ و يثيروا لهم دفائن العقول ؛ « 1 »
[ خداوند ] از ميان اولاد آدم ، پيامبرانى برگزيد و از آنان براى رساندن وحى و تبليغ رسالت ، عهد و پيمان گرفت ( و آنان را فرستاد ) تا پيمان فطرى را از مردم مطالبه نمايند و نعمت فراموش شده را يادآورى كنند و به وسيلهء تبليغ ، بر آنان اتمام حجت نمايند و گوهرهاى عقول را كه در خزاين فطرتشان
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبهء اول .