سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — الصفحة ٢٤٤

توجه قرآن به نحوهء راه رفتن

و هرچه زودتر بايد علاج گردد .

پيامبر گرامى صلّى اللّه عليه و آله فرموده است :

« لا يدخل الجنّة من كان في قلبه مثقال حبّة من خردل من كبر ، كيف يستعظم نفسه و يتكبّر على غيره « 1 » ؛

آنكه در قلبش به اندازهء خردلى كبر و غرور باشد ، وارد بهشت نمىشود .

بنگر او چگونه خود را بزرگ مىشمارد و بر ديگرى كبر مىورزد » .

علت اين‌كه چنين شخصى از بهشت محروم مىگردد ، اين است كه سرانجام كبر ، الحاد و انكار حق و مقدسات الهى است و به چنين فردى بهشت حرام خواهد بود .

شخصى از امام صادق عليه السّلام پرسيد : نخستين مرحلهء انكار حق و الحاد چيست ؟ فرمود : « إنّ الكبر أدناه » « 2 » كبر و غرور ، نخستين پايهء الحاد و انكار مقدسات است ؛ از اين‌رو تعجب نخواهد كرد كه چرا قرآن در آيه زير ، بهشت جاودان را از آن كسانى مىداند كه كبر نورزند و فساد برنينگيزند :

« تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً « 3 » ؛

خانهء آخرت از آن كسانى است كه خواهان برترى و فساد بر روى زمين نباشند » .

آيهء مورد بحث ، سخن خود را با عبارت « وَ عِبادُ الرَّحْمنِ » آغاز

( 1 ) . سفينة البحار ، ج 2 ، ص 45 . ( 2 ) . همان ، ص 459 . ( 3 ) . قصص ( 28 ) آيه 83 .