سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — الصفحة ٢٠٩

پاداش رسالت [ آيه 57 ]

پاداشهايى است كه دربارهء آن ، قرآن مجيد چنين فرموده :

« قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ » « 1 »

اگر پاداشى از شما خواسته‌ام همگى به نفع شماست .

و همچنين دوستى با خاندان عصمت ، راهى است به سوى خدا كه امت در سايهء چنين علاقه‌اى مىتواند حلال را از حرام ، واجب را از غير واجب ، صحيح را از باطل تشخيص داده و پيوسته در صراط مستقيم باشند و در حقيقت ، يكى از « مصاديق » « اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا » * مىباشد ؛ از اين جهت قرآن ، دوستى با خاندان عصمت را به صورت ظاهر ، پاداش و اجر رسالت محسوب كرده و مىفرمايد :

« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى « 2 » ؛

بگو من براى تبليغ رسالت ، اجر و پاداش نمىخواهم ، جز بذل محبت درباره خويشاوندانم » .

نتيجه اين‌كه قرآن از زبان پيامبران گرامى و خصوصا پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نقل مىكند كه شعار آنان اين بود كه ما مزد و پاداشى از شما نمىخواهيم ، بلكه اجر ما با خداست .

ولى قرآن در دو مورد ، دو نوع اجر از امت طلبيده است : يكى از آنها آيهء مورد بحث است كه مىفرمايد : « من از شما پاداشى نمىخواهم ، جز اين‌كه شما به سوى خدا راهى پيدا كنيد » .

( 1 ) . سبأ ( 34 ) آيه 47 . ( 2 ) . شورى ( 42 ) آيهء 23 .