احكام مقدمات نماز (فارسى) — الصفحة ٩٧

حديث شريف

« از جهت نافله . شما با زوال خورشيد مىتوانى نافلهء ظهر را بخوانى تا زمانى كه سايه ، يك ذراع شود . پس وقتى كه سايهء تو ، يك ذراع بعداز زوال شد به فريضهء ظهر مىپردازى و نافله را رها مىكنى . و وقتى كه سايهء تو دو ذراع شد باز هم به فريضه ( عصر ) مىپردازى و نافله را ترك مىكنى . »

2 - محمّد بن مسلم مىگويد : از امام صادق عليه السلام دربارهء دو ركعت فجر ( نافله صبح ) پرسيدم . امام عليه السلام فرمود :

« صلّهما قبل الفجر ومع الفجر و بعد الفجر » « 1 » .

« اين دو ركعت را قبل از فجر و با فجر و بعداز فجر بجا مىآورى . »

3 - امام صادق عليه السلام فرمود :

« لا بأس بصلاة الليل فيما بين أوّله إلى آخره ، إلّاأنّ أفضل ذلك بعد انتصاف الليل » « 2 » .

« نماز شب از اوّل شب تا آخر شب ، اشكال ندارد ولى بهتر اين است كه بعداز نيمهء شب بجا آورده شود . »

4 - اشعرى مىگويد : دربارهء وقت نماز وتر از امام رضا عليه السلام پرسيدم .

امام عليه السلام فرمود :

« أحبّها إليَّ الفجر الأوّل » ، وسألته عن أفضل ساعات الليل ، قال : « الثلث الباقي » « 3 » .

« بهترين ساعات براى من ، فجر اوّل است . » دربارهء بهترين ساعات شب پرسيدم .

فرمود : « يك سوّم آخر شب . »

( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 3 ، كتاب الصلاة ، باب 52 ، ابواب المواقيت ، ص 195 ، ح 3 . ( 2 ) - همان ، باب 44 ، ص 183 ، ح 9 . ( 3 ) - همان ، باب 54 ، ص 197 ، ح 4 .