احكام مقدمات نماز (فارسى) — الصفحة ٩١

حديث شريف

« إن كان في وقت حسن فلا بأس بالتطوّع قبل الفريضة ، وإن كان خاف الفوت من أجل ما مضى من الوقت فليبدأ بالفريضة وهو حقّ اللَّه ، ثمّ ليتطوّع ما شاء » « 1 » .

« اگر در وقت خوبى ( وسيعى ) است ، اشكال ندارد كه قبل از فريضه ، به نماز مستحبّى بپردازد ، امّا اگر مىترسد وقت نماز فوت شود ، نماز واجب را شروع كند كه حق خدا است و بعداز آن هر چند بخواهد نماز مستحبّى بجا آورد . »

7 - از امام صادق عليه السلام سؤال شد دربارهء مردى كه در نماز عصر ، گروهى را امامت كرده است . بعد در حالى كه با آنان مشغول نماز بود ، به ياد آورد كه نماز ظهر را نخوانده است . امام عليه السلام فرمود :

« فليجعلها الاولى التي فاتته ويستأنف العصر ، وقد مضى القوم بصلاتهم » « 2 » .

« آن نمازى را كه مشغول است ، نماز فوت شدهء ظهر قرار دهد و بعداز آن ، عصر را از نو بجا آورد و نماز آن گروه ( مأمومين ) انجام شده و صحيح است . »

8 - بلال مىگويد : از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود :

« المؤذّنون امناء المؤمنين على صلاتهم وصومهم ولحومهم ودمائهم » « 3 » .

« مؤذّنان ، امينان مؤمنان در نماز و روزه و گوشت و خون آنان هستند . »

9 - امام على عليه السلام فرمود :

« المؤذّن مؤتمن ، والإمام ضامن » « 4 » .

« مؤذّن ، امين و امام ضامن است . »

( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 3 ، باب 35 ، ابواب مواقيت الصلاة ، ص 164 ، ح 1 . ( 2 ) - همان ، باب 62 ، ص 213 ، ح 3 . ( 3 ) - همان ، ج 4 ، ابواب الأذان والاقامة ، باب 3 ، ص 619 ، ح 7 . ( 4 ) - همان ، ص 618 ، ح 2 .