احكام مقدمات نماز (فارسى) — الصفحة ٤٨
كسانى كه نماز را ضايع مىسازند !
( فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى * وَلكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّى ) « 1 » .
« او هرگز ايمان نياورد و نماز نخواند * بلكه تكذيب كرد و رويگردان شد . »
گاهى هم او مانع راه خدامى شود و مؤمنان را از نمازگزاردن باز مىدارد :
( أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى * عَبْداً إِذَا صَلَّى ) « 2 » .
« آيا كسى كه نهى مىكند * بنده‌اى را به هنگامى كه نماز مىخواند ( مستحق عذاب الهى نيست ؟ ) . »
آيا كار تارك نماز به همين جا ختم مىشود ؟ هرگز . تارك نماز بطور عمدى ، كافر است . از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت شده است :
« من ترك الصلاة متعمّداً فقد كفر » « 3 »
. « كسى كه عامدانه نماز را ترك كند ، كافر شده است . »
زيرا حدّ فاصل بين اسلام حقيقى و كفر ، نماز است . پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
« بين العبد و بين الكفر ترك الصلاة » « 4 »
. « فاصله بين بنده و كفر ، ترك نماز است . »
فرجام كار چنين كسانى ، آتش سوزان دوزخ است و در آنجا است كه با حسرت و تأسّف اعتراف مىكنند كه نماز را ترك كرده‌اند و به دنبال آن ، هر كار نيك و احسانى را نيز ترك كرده‌اند امّا ديگر سودى ندارد و سرنوشت آنان جهنّم است ، آنجا كه خداوند مىفرمايد :
( 1 ) - سورهء قيامت ، آيات 31 - 32 . ( 2 ) - سورهء علق ، آيات 9 - 10 . ( 3 ) - المحجّة البيضاء ، ج 1 ، ص 301 . ( 4 ) - نهج الفصاحة ، حديث 1098 .