احكام مقدمات نماز (فارسى) — الصفحة ١٣٣
حديث شريف
رأيته رطباً قطعت وغسلته ثمّ به نيت على الصلاة لأنّك لا تدري لعلّه شيء واقع عليك ، فليس ينبغي أن تنقض اليقين بالشكّ أبداً » « 1 » .
« نماز را قطع مىكنى و اعاده مىكنى در صورتى كه در محلّى از لباست ، اوّل شك كرده‌اى و سپس نجاست را ديده‌اى . امّا اگر اوّل شك نداشته‌اى و بعد لباست را ديده‌اى ، نماز را قطع مىكنى و لباس را مىشويى ، سپس بنابر ادامهء نماز مىگذارى چون نمىدانى شايد چيزى به تو رسيده باشد ، پس شايسته نيست به هيچ وجه يقين خود را به شك نقض نمايى .
4 - از امام صادق عليه السلام سؤال شد دربارهء مردى ( شخصى ) كه ادرار مىكند ، پس قطره‌اى ازبول به بدنش اصابت مىكند و او نماز مىخواند و بعداز نماز به ياد مىآورد كه بدنش را نشسته است ؟ امام عليه السلام فرمود :
« يغسلها ويعيد الصلاة » « 2 » .
« بول را بشويد و نمازش را اعاده نمايد . »
5 - ابوبصير از امام صادق عليه السلام نقل مىكند كه فرمود :
« إن أصاب ثوب الرجل الدم فصلّى فيه وهو لا يعلم فلا إعادة عليه ، وإن هو علم قبل أن يصلّي فنسي وصلّى فيه فعليه الإعادة » « 3 » .
« اگر خون به جامهء مردى ( شخصى ) برسد و او نداند و با آن نماز بخواند ، اعاده ندارد ، امّا اگر قبل از نماز بداند ولى فراموش كند و با آن نماز بگزارد ، اعادهء نماز واجب است . »
6 - امام على عليه السلام فرمود :
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 2 ، باب 44 ، ابواب النجاسات ، ص 1065 ، حديث 1 . ( 2 ) - همان ، باب 19 ، ص 1025 ، ح 3 . ( 3 ) - همان ، باب 40 ، ص 1060 ، ح 7 .