احكام عمومى عقود و قراردادها (فارسى) — الصفحة ٤٧

2 - امور پسنديده در عرصهء كسب روزى

2 - تفاوت قائل نشدن ميان مشتريان در بهاى كالا ، و پايبندى به بهايى يكسان براى تمام معامله كنندگان . البتّه اختلاف محدودى ميان قيمتها براى افراد مختلف به دلايل معنوى چون خويشاوندى ، دوستى و يا برترى در پرهيزگارى و اخلاق ، اشكالى ندارد .

3 - اينكه فروشنده به هنگام خريد و فروش براى دورماندن از زيان زدن به مردم و بر حذر ماندن از كم فروشى كمى بر پيمانهء مورد نظر بيفزايد .

4 - به طور كلّى آسان‌گيرى در داد و ستدهاى تجارى با مردم و همچنين آسان‌گيرى در پرداخت بدهيهاى خود و همچنين در وصول طلبهاى خود از ديگران .

5 - سخت نگرفتن و پافشارى نكردن بر قيمتها در هنگام فروش .

در واقع روايات بر فروش كالا هر چند با سودى كم تأكيد دارند .

سوم : رنگ و لعاب الهى دادن به مراكز اقتصادى و تجارى ، از آن رو كه فضاى مادّى اين گونه مراكز ، اخلاق انسان را تحت تأثير قرار ندهد . اين امر با اتّخاذ تدابير زير به وقوع خواهد پيوست :

1 - برپاداشتن نماز اوّل وقت در اين گونه مراكز و متوقّف ساختن دادوستد ، كار ، توليد و اعمالى از اين دست به هنگام فرارسيدن وقت نماز .

2 - ياد كردن خدا در بازار و مراكز تجارى و اقتصادى و توليدى ، با خواندن دعاهاى منقول از معصومين و گفتن شهادتين و تلاوت قرآن و اعمالى از اين دست .