احكام عمومى عقود و قراردادها (فارسى) — الصفحة ١٨٣

1 - احتكار

است و چيزى باقى نمانده ، مگر آنچه نزد فلانى است . پس دستور بفرمائيد تا آن را بفروشد . رسول خدا صلى الله عليه و آله بعداز حمد و سپاس خداوند فرمود : اى فلان ! همانا مسلمين گفتند مواد غذايى به پايان رسيده مگر آنچه در نزد توست . پس آن را بيرون بياور و هرطور كه دوست دارى به فروش و هرگز آن را انبار نكن . »

5 - روايت شده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله زمانى به محتكرين برخوردند و سپس دستور دادند كه مواد احتكار شده ، در محل آمد وشد مردم قرار گيرد بطورى كه ديده شود . ( در آن هنگام ) به ايشان گفته شد :

« آيا قيمتى بر آن معيّن نمىكنيد ؟ » ، ايشان بسيار عصبانى شدند به گونه‌اى كه آثار خشم از چهره‌شان پديدار بود و فرمودند :

« أنا أقَوِّم عليهم ؟ ! إنّما السعر إلى اللَّه ، يرفعه إذا شاء ، ويخفضه إذا شاء » « 1 » .

« آيا من قيمت بگذارم ؟ ! همانا قيمت نزد خداست وقتى كه بخواهد مىافزايد و آنگاه كه بخواهد ، مىكاهد . »

احكام :

1 - احتكار مواد غذايى ضرورى حرام است ، و روايات ، آن را محدود به : گندم ، جو ، خرما ، كشمش و روغن كرده‌اند .

2 - احتكار حرام آنگونه كه در روايات آمده است ، با احتكار مواد غذايى

( 1 ) - وسائل الشّيعة ، ج 12 ، ابواب آداب التّجارة ، باب 3 ، ص 317 ، ح 1 .