احكام عمومى عقود و قراردادها (فارسى) — الصفحة ١١٢
3 - اهليّت طرفهاى قرارداد
3 - لَايُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ الْأَيْمَانَ . . . « 1 » .
« خداوند شما را بخاطر سوگندهاى بيهوده ( و خالى از اراده ، ) مؤاخذه نمىكند ، ولى در برابر سوگندهايى كه ( از روى اراده ) محكم كردهايد ، مؤاخذه مىنمايد . . . »
4 - . . . إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ . . . « 2 » .
« . . . بجز آنها كه تحت فشار واقع شدهاند در حالى كه قلبشان آرام و با ايمان است . . . »
رهيافت :
هر چند مالكيّت خصوصى يكى از حقوق فردى محسوب مىشود ، ولى اموال ، به عموم مردم تعلّق دارند . چرا كه در واقع اين نقش اموال در سامان دهى به فعّاليّتهاى اجتماعى و نقش نگهدارندهء آنها براى تلاش و كوشش افراد جامعه است كه علّت وجودى آنها را تشكيل مىدهد .
از همين روست كه سفيهان از اختيار دارى اموال خود در صورت منجر شدن به هرج و مرج و تباهكارى و اسراف منع شدهاند .
بر همين مبنا كودكانى كه به حدّ بلوغ نرسيده باشند نيز از اختيار دارى مستقلّ و بدون اشرافِ اولياى خود بر دارائيهايشان منع شدهاند . همچنانكه هر قرارداد مالىاى كه مورد رضايت قلبى نباشد يا از روى اجبار
( 1 ) - سورهء مائدة ، آيهء 89 . ( 2 ) - سورهء نحل ، آيهء 106 .