هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — الصفحة ٨٧٨
فضايل و كرامات
چه پاسخ دهم . پس خود آغاز به سخن كرد و فرمود :
« خداى تو را ايمان ارزانى فرمود و بدن تو را بر آتش حرام كرد ، و تو را عافيت داد و بر طاعت يارىات كرد ، تو را قناعت داد و از ريخت و پاش مصونت داشت . ابو هاشم ! من خود به پاسخ گفتن ، ابتدا كردم چون پنداشتم كه تو مىخواهى از كردهء كسى كه در حق تو اين همه نعمت داده ، زبان به شكايت بگشايى ، من دستور داده‌ام كه صد دينار به تو بپردازند . آن را بگير » . « 1 »
از اين روايت چنين به نظر مىرسد كه عمل آن‌حضرت در بر خورد با ياران و دوستان مشروط به پاى بندى آنها به واجبات دينى بوده است .
ابو محمّد طبرى ، در همين باره ماجراى انگشترى را كه به لطف امام به دو رسيده بود نقل كرده و گفته است :
« آرزو مىكردم كه اى كاش انگشترى از جانب آن‌حضرت به دستم مىرسيد .
ناگاه نصير خدمتكار دو درهم برايم آورد و من يك انگشترى درست كردم . نزد قومى رفتم كه در حال باده گسارى بودند آنان دامنگير من شدند تا آنجا كه يكى دو پياله شراب نوشيدم . انگشترى چنان در انگشتم تنگ بود كه نمىتوانستم آن را به هنگام گرفتن وضو بگردانم . پس شب به سر رسيد و صبح شد در حالى كه من انگشترى را گم كرده بودم . از اين رو به درگاه خدا توبه آوردم » . « 2 »
گرايش و بستگى انسان به اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله اگر خالص و بى شايبه و تنها به خاطر خدا باشد ، وسيله‌اى خواهد شد براى هدايت و سعادت فرد . ماجراى زير مىتواند حاكى از عمق راستى اين حقيقت باشد :
جماعتىاز اهل‌اصفهان روايت كرده‌اند كه مردى در اين‌شهر بود عبدالرحمن
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 129 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 155 .