هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — الصفحة ٧٨٩
كودكى بر كُرسى امامت
« در كودكى حكم ( و رسالت ) را به دو داديم . »
و نيز فرموده است :
وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ « 1 » .
« چون به رشد خود برسيد . . . »
و در ( جاى ديگر ) فرموده است :
وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً « 2 » .
« و به چهل سالگى رسيد . »
بنابر اين ممكن است در كودكى كسى را حكمت دهند چنان كه ممكن است در 40 سالگى به فرد ديگر حكمت دهند . « 3 »
آرى ، اگر نبوّت معجزهء خداوند يا نشانهء آفرينش و خلقت او باشد در كوچك و بزرگ يكسان است .
يكى از راويان گويد : نزد امام رضا در خراسان ايستاده بودم . يكى پرسيد :
سرورم . . . اگر حادثه‌اى روى داد به چه كسى رجوع كنيم ؟ ( مقصود پُرسنده اين بود كه اگر شما از دنيا رفتيد جانشين شما كيست ؟ )
امام رضا فرمود : به ابو جعفر رجوع كنيد .
گويا شخصى كه سؤال كرده بود سنّ ابو جعفر را كوچك شمرد ، از اين رو امام رضا به او فرمود : خداوند سبحان حضرت عيسى را كه صاحب آيينى تازه بود ، در كمتر از اين سن به نبوّت مبعوث كرد . « 4 »
( 1 ) - سورهء يوسف ، آيهء 22 . ( 2 ) - توضيح اينكه آيه‌اى به اين صورت در قرآن نيست بلكه مشابه آن در سورهء احقاف آيهء 15 آمده كه به مسأله نبوّت ربطى ندارد و شايد در اينجا امام به چهل سال رسيدن را به عنوان تفسير به آيه‌اى كه از سوره يوسف ذكر شده ملحق كرده است . ( 3 ) - بحار الانوار ، ج 50 ، ص 24 - 25 . ( 4 ) - همان مأخذ ، ص 24 - 37 .