هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — الصفحة ٧١٥
مولود فرخنده
امام موسى بن جعفر عليه السلام ، از همان اوان لقب « رضا » و كنيهء « ابو الحسن » را براى اين نوزاد برگزيد . امام بسيار اين كودك را دوست مىداشت . مفضل بن عمرو در روايتى در اين باره مىگويد :
« نزد حضرت موسى كاظم رفتم . على فرزند آن امام در دامانش نشسته بود و امام او را مىبوسيد و زبانش را مىمكيد . كودك را بر دوشش مىگذارد و در آغوشش مىگرفت و مىفرمود : پدرم فدايت ! تو چه خوشبويى و چه پاكيزه‌خويى و داراى چه فضل تابان و درخشنده‌اى !
عرض كردم : فدايت شوم ! در قلب من نسبت به اين كودك محبّتى افتاده است كه براى هيچ كس جز شما اين محبّت نيست !
پس امام به من فرمود :
« اى مفضل ! او در نظر من همچون من در نظر پدرم مىباشد . ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » .
مفضل گويد : پرسيدم : آيا اين كودك پس از شما صاحب مقام پيشوايى است ؟
فرمود :
« آرى . هر كه او را فرمان برد هدايت يافته و آن كه نافرمانىاش كند ، كفر ورزيده است » . « 1 »
بدين‌سان اين كودك در سايهء پدرش پرورش يافت و امام موسى كاظم عليه السلام او را به آداب امامت تزكيه داد و اسرار امامت را به دو آموخت و گنجينه‌هاى نهفتهء نبوّت را بر وى آشكار كرد .
مطابق آنچه در حديثى آمده است ، امام مىفرمود :
« على ، پسرم بزرگ‌ترين فرزند من است و سخنانم را شنواتر . و فرمانهايم را مطيع‌تر . با من در كتاب جفر و جامعه كه جز پيامبر يا وصى پيامبر در آنها
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 21 .