هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — الصفحة ٤٩٧
نقش امام در تبليغات مكتبى
ظهر را به جاى آورد . « 1 »
دعا ، وسيله تربيت و تبليغ
خداوند پيام خويش را براى هدايت ما فرستاده است . به نظر شما چگونه مىتوانيم به او لبيك گوئيم و پاسخ نداى خداوند را بدهيم ؟
كليد اين كار دعاست . دعا شيوهء سخن گفتن بنده با پروردگارش است همچنان كه وحى اوج سخن گفتن پروردگار با بندگانش .
دعا ركن اصلى عبادت و پيوستگى و وصل و جوهر نماز است . هر دعايى پسنديده و نيكوست . امّا خداوند نعمت دعا را وقتى بر ما ارزانى داشت كه به ما آموخت چگونه از طريق كتابى كه سرشار از دعاهاى اوليايش است ، و نيز با دعاهايى كه ما از نيايشهاى پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيتش عليهم السلام به ارث برده‌ايم ، او را بخوانيم . به نظر مىرسد كه تمام اين دعاها را بندگان خدا از پيامبران و آنان از وحى الهى ، به ارث برده‌اند ، يا دست كم بايد اين نيايشها را تجليات وحى بر دلهاى بندگان هدايتگر و مقرب خدا دانست ، و يا انعكاس معارف وحى بر دلهاى پاك و زبانهاى صادق آنان به شمار آورد .
بنابر اين ، دعاهاى مأثور روى ديگر وحى مىباشند . اين دعاها سايه وحى و پرتو درخشان و تفسير و تأويل آن مىباشند . همچنين نيايشها گنجينه‌هاى معارف ربّانى و ديواره‌هاى نفوذ ناپذير حكمت‌اند و در مقدمه آنها ، دعاهاى صحيفه سجاديه قرار دارند كه از كلمات امام زين العابدين عليه السلام گرد آورى شده‌اند .
امام زين العابدين از اين نيايشها ، چه هدفى را تعقيب مىكرد ؟ بى گمان اين
( 1 ) - ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 241 .