هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٢١
بنياد پاك
عموى خويش ، حسن را در آغوش مىگيرد و مىفرمايد :
- آيا دربارهء من خوابى ديده‌اى ؟
- آرى اى رسول خدا .
- آن را بازگوى .
- چنان ديدم كه قطعه‌اى از تن شما در دامن من افتاده است .
- پس پيامبر صلى الله عليه و آله لبخندى زد و كودك شير خواره را به‌دست او سپرد و فرمود : آرى اين تأويل رؤياى توست . او پارهء تن من است .
بدين ترتيب ام الفضل به عنوان دايهء امام حسن برگزيده شد .
كودك در كنف حمايت رسول بزرگوار اسلام و در زير سايهء پدرش امام على و حضرت زهرا بزرگ مىشد تا بدين وسيله تمام معانى و مفاهيم اسلامِ ناب را از چشمه سار رسالت و تمام ارزشهاى ولايت را در زير سايهء ولايت و همهء فضايل و مكارم را از منبع عصمت و فضليت بياموزد .
پيامبر صلى الله عليه و آله ، على و زهرا عليهما السلام در تربيت امام توجّه و اهتمامى بليغ ، مبذول مىداشتند تا بدان وسيله ، استعدادها و شايستگيهاى وى را شكوفا سازند .
وراثت
بى ترديد وراثت ، در ساخت شخصيّت فرد تأثير به سزايى دارد . شخصيّت فرد با محيطى كه از آن برخاسته و در آن متولّد شده است ارتباط مستقيمى دارد . در ميان فرزندان ابو طالب ، بهترين و برترين خانه‌ها براى پديد آمدن انسان كامل ، همين خانه بود ، زيرا هر كودكى كه در اين خانه زاده مىشد ، از دو طرف با عبدالمطلّب نسبت داشت . از يك طرف از سوى على بن ابى طالب و از طرف ديگر از سوى فاطمه دختر محمّد بن عبداللَّه بن عبدالمطلّب . همانطور كه على عليه السلام خود نيز از دو سوى به هاشم منسوب بود .