هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — الصفحة ١٨٨

على عليه السلام و دوران امامت

- خدا راست گفت كه او اهل راستى است و پروردگارم و الا و بزرگوار است .

- پروردگارا ! در شهادت من تعجيل فرماى به كشته شدن در راه كسى كه خود قتل زيبا را - شهادت - دوست مىدارد .

- در حالى كه يورش آرنده باشم نه گريزنده و همانا كشته شدن ( در راه خدا ) بر هر مرگ ديگرى برتر است .

- كشتگان در بهشتها نزد پروردگارشان هستند و از شراب خوشبو و چشمهء سلسبيل نوشانده مىشوند .

- از شراب ويژهء ابرار كه با مشك ممزوج است و جامى از شراب كه آميزهء آن گرم و خوشبوى چون زنجبيل است .

سپس گفت : خدايا تو خود مىدانى كه اگر من بدانم كه رضاى تو در اين است كه خودم را در اين دريا بيفكنم چنين خواهم كرد . و مىدانى كه اگر من آگاه شوم كه خوشنودى تو در اين است كه من تيغه شمشيرم را در دلم فرو برم و آنگاه بر آن خم شوم تا نوك شمشير از پشتم بيرون آيد چنين خواهم كرد و مىدانى كه اگر من بدانم امروز كارى نزد تو خشنود كننده‌تر از جهاد با اين فاسقان است ، قطعاً آن كار را انجام مى دادم . « 1 »

با اين روحيه و الا و سرشار از ايمان ، برگزيدگان ياران پيامبر صلى الله عليه و آله با معاويه و منافقان هم سنگر او به نبرد برخاستند . منتهاى آرزوى اينان شهادت بود . آنان يقين داشتند كه بر راه حق و صوابند و دشمنشان خواهان حكومت و طالبان دنيا هستند .

عمّار ميان دو سپاه ايستاد و بانگ زد : اى مردم ! پيش به سوى بهشت . پس چون پرچم عمرو بن عاص را ديد ، گفت : به خدا سوگند من سه بار با اين پرچم

( 1 ) - في رحاب أئمّة اهل البيت ، ص 153 .