هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — الصفحة ١٠٠٤

7 - خدايا به حمد تو آغاز ستايش مىكنم

النِّفاقَ وَأَهْلَهُ ، وَتَجْعَلُنا فِيها مِنَ الدُّعاةِ إِلَى طاعَتِكَ ، وَالقادَةِ إِلَى سَبِيلِكَ ، وَتَرْزُقُنَا بِها كَرامَةَ الدُّنْيا وَالآخِرَةِ .

اللَّهُمَّ ما عَرَّفْتَنا مِنَ الحَقِّ فَحَمِّلْناهُ ، وَما قَصُرْنا عَنْهُ فَبَلِّغْناهُ .

اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ فَقْدَ نَبِيِّنا صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، وَغَيْبَةَ وَلِيِّنا ، وَكَثْرَةَ عَدُوِّنا ، وَقِلَّةَ عَدَدِنا ، وَشِدَّةَ الفِتَنِ بِنا ، وَتَظاهُرَ الزَّمانِ عَلَيْنا فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَعِنَّا عَلَى ذلِكَ بِفَتْحٍ مِنْكَ تُعَجِّلُهُ ، وَبِضُرٍ تَكْشِفُهُ ، وَنَصْرٍ تُعِزُّهُ ، وَسُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ ، وَرَحْمَةٍ مِنْكَ تُجَلِّلُناها ، وَعافِيَةٍ مِنْكَ تُلْبِسُناها ، بِرَحْمَتِكَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ .

« خدايا ! من به ستايش تو آغاز ثنا مىكنم كه تو به نعمت و احسان خويش راه صواب را استوار مىدارى و يقين آورم كه در موضع عفو و رحمت ، مهربان‌ترين مهربانى و سخت ترين كين كشنده‌اى در جايگاه عقاب و انتقام ، وبزرگ‌ترين جبارانى در موضع كبريا و بزرگى .

خدايا ! به من رخصت دادى تا تو را بخوانم و بخواهم پس بشنواى شنواى مدح وستايشم وپاسخ گوى اى آنكه به مهربانى دعايم را مىشنوى و اى آمرزنده لغزشم را بيامرز . . .

سپاس خدا را مالك هستى ، گردانندهء كشتيها ، رام كنندهء بادها ، شكافندهء صبحگاهان ، حكمفرماى روز جزا ، پروردگار جهانيان ، و سپاس خدا را بر عفو او پس از قدرتش ، و سپاس خدا را بر حلم و بردبارى دير پاى او در خشم و غضبش حال آنكه او بر آنچه خواهد تواناست . سپاس خدا را آفريننده موجودات ، گستردهء روزى ، شكافندهء صبحگاهان ، صاحب شكوه و بزرگوارى و فضل و بخشايش ، آن كه دور شود و ديده نشود و نزديك شد و شاهد رازهاى