احكام جهاد (فارسى) — الصفحة ٩١

پارسايى در دنيا

داده شود ، خير دنيا و آخرت به او داده شده است .

و فرمود : كسى حق را از دربى طلب نكرده است بهتر از پارسايى در دنيا ، و اين ضد آن چيزى است كه دشمنان حق مىطلبند .

گفتم : فدايت شوم ! اين از چه چيز است ؟ فرمود : « از رغبت در دنيا . »

و فرمود : آيا كسى نيست كه صبر كند و با كرامت باشد ؟ آرى ! دنيا روزهاى اندكى است .

آرى ! حرام است بر شما كه مزّهء ايمان را بچشيد مگر اينكه در دنيا پارسايى پيشه سازيد .

راوى مىگويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود :

وقتى مؤمن خود را از تعلّقات دنيا برهاند ، تعالى مىيابد و شيرينى محبّت خداوند را مىچشد و به غير او ، خود را مشغول نمىگرداند .

مىگويد : شنيدم مىفرمود :

وقتى دل صفا يابد ، زمين براى او تنگ مىشود تا اينكه به بالا رود . »

6 - سفيان بن عيينه مىگويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود :

« كلّ قلب فيه شكّ أو شرك فهو ساقط ، وإنّما أرادوا بالزهد في الدنيا لتفرغ قلوبهم للآخرة » « 1 » .

« هر قلبى كه در آن شك يا شركى وجود داشته باشد ، ساقط و فروافتاده است . به يقين پارسايان تنها به اين جهت پارسايى را خواستند كه قلبهاىشان براى آخرت ، فارغ شود . »

7 - امام باقر عليه السلام فرمود :

« إنّ علي بن الحسين عليه السلام قال : ألا وكونوا من الزاهدين في الدنيا الراغبين في الآخرة

، ألا إنّ الزاهدين في الدنيا قد اتّخذوا الأرض بساطاً والتراب فراشاً والماء طيباً وقرضوا من

( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 62 ، ص 312 ، حديث 7 .