احكام جهاد (فارسى) — الصفحة ٥٦
خودآرايى به فروتنى ، بردبارى و انصاف
آنحضرت آورد ، چون پيامبر خدا آن قدح را نزديك دهانش آورد ، آن را دور كرد و فرمود : دو نوشيدنى را كه بتوان به يكى از آن دو اكتفا كرد نمىنوشم و آن را حرام هم نمىكنم و لكن براى خداوند تواضع مىكنم . به يقين هركه براى خدا تواضع كند ، خداوند او را بالا برد ، و هركه تكبّر كند خدا او را پائين آورد و هركه در معيشت خود ميانه روى كند ، خداوند روزيش دهد ، و هركه در معيشت ، ريخت و پاش نمايد ، خداوند او را محروم مىگرداند ، و هركه مرگ را بسيار ياد كند ، خدا او را دوست مىدارد . »
7 - امام باقر عليه السلام از پيامبر خدا روايت مىكند كه فرمود :
« إنّ اللَّه يحبّ الحيي الحليم العفيف المتعفّف » « 1 » .
« همانا خداوند شخص با حيا و حليم و با عفّت و متعفّف را دوست مىدارد . »
8 - امام صادق عليه السلام غلامش را به دنبال كارى فرستاد ، غلام دير كرد .
حضرت بدنبالش بيرون آمد ، پس حضرت او را يافت كه خوابيده است ، نزد سرش نشست و او را باد مىزد تا آنكه بيدار شد . امام عليه السلام به او فرمود :
« يا فلان ، واللَّه ما ذاك لك تنام الليل والنهار ، لك الليل ، ولنا منك النهار » « 2 » .
« اى فلانى به خدا قسم براى تو اين اختيار نيست كه شب و روز بخوابى ، شب براى تواست ، و روزت براى ما . »
9 - امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
« سيّد الأعمال إنصاف الناس من نفسك ، ومواساة الأخ في اللَّه ، و ذكر اللَّه على كلّ حال » « 3 » .
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 26 ، ص 211 ، حديث 3 . ( 2 ) - همان ، حديث 4 . ( 3 ) - همان ، باب 34 ، ص 225 ، حديث 2 .