احكام جهاد (فارسى) — الصفحة ٢٤٠
حكم سلاحهاى جنگى
3 - حضرت على عليه السلام فرمود :
« نهى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله أن يلقى السمّ في بلاد المشركين » « 1 »
. « پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نهى كرد از اينكه در بلاد مشركين زهر افكنده شود . »
4 - حفص بن غياث مىگويد : از امام صادق عليه السلام پرسيدم كه آيا جايز است در شهر جنگى ، آب را بر آنها فرستاد يا آتش زده شود يا با منجنيق آتش شليك گردد تا افرادى كشته شوند كه در ميان آنان زنان ، كودكان ، كهنسالان ، اسراى مسلمين و تاجران وجود دارند ؟ فرمود :
« يفعل ذلك بهم ولا يمسك عنهم لهؤلاء ولا دية عليهم للمسلمين ولا كفّارة » الحديث « 2 » .
« اين رفتار با آنان مىشود ، و بخاطر وجود افراد يادشده ، از آنان دست نگهداشته نمىشود ، ديه و كفاره هم ندارد . »
5 - امام صادق ، از پدرش ، از پدرانش نقل مىكند كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
« اقتلوا المشركين واستحيوا شيوخهم وصبيانهم » « 3 » .
« مشركان را بكشيد امّا پيران و كودكان آنان را زنده نگهداريد . »
تفصيل احكام :
1 - به كار بردن همهء سلاحهايى كه بوسيلهء آنها مىتوان پيروزى بدست آورد ، جايز است مگر مواردى كه استثنا شده است .
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 16 ، حديث 1 . ( 2 ) - همان ، حديث 2 . ( 3 ) - همان ، باب 18 ، ص 48 ، حديث 2 .