احكام جهاد (فارسى) — الصفحة ١٩٥
تفصيل احكام :
6 - امام صادق عليه السلام فرمود :
« حسب المؤمن خيراً إن رأى منكراً ، أن يعلم اللَّه من نيّته أنّه له كاره » « 1 » .
« در خير مؤمن كافى است كه اگر منكرى را ببيند ، خداوند بداند كه او در نيّت خود ، از آن منكر ، نفرت و كراهت دارد . »
تفصيل احكام :
تفصيل احكام :
1 - انكار و نهى از منكر داراى سه مرتبه است : انكار به قلب ، انكار به زبان و انكار به دست ، و هر كدام از اين مراتب موقعيّت و شرايط خاص خود را دارد كه شخص مؤمن ، با حكمت و درايت آنها را تشخيص مىدهد و وظيفهء خود را متناسب با آن ايفا مىكند .
2 - انكار به قلب از بيزارى جستن از منكر و ناخوشنودى از ارتكاب آن آغاز مىشود ، و به تدريج به اظهار خشم و نشان دادن چهرهء غضبناك مىانجامد ، زيرا پيامبر خدا ما را دستور داده است كه گنهكاران را با چهرهء عبوس و گرفته ملاقات كنيم و از مجالس منكرات و مرتكبين آن دورى نمائيم .
برائت از منكر از حقايق و شرايط اصلى ايمان است و در همهء شرايط ، بطور مطلق واجب است ، امّا جلوه‌هاى اين برائت از قبيل تغيير چهره و دورى كردن از معصيت‌كاران ، تابع شرايطى است كه ذكر گرديد وبستگى به حكمتى دارد كه ان شاء اللَّه دربارهء آن سخن خواهيم گفت .
3 - اعراض از ستمگران و ترك مراودت با آنها و اجتناب از گنهكاران و مجالس آنان ، واجب است در صورتى كه تأثير در اصلاح آنان داشته باشد ،
( 1 ) - مستدرك الوسائل ، ج 12 ، ص 193 ، حديث 1 .