احكام جهاد (فارسى) — الصفحة ١٨٩
تفصيل احكام
جهل مىشويد ، و حكمت را از اهلش دريغ نكنيد و گرنه گنهكار مىشويد . بايد شما به منزلهء پزشك معالجى باشيد كه اگر محلّى براى دارو و درمان خود تشخيص مىدهد ، دارو تجويز مىكند و گرنه دست نگه‌مى دارد . »
تفصيل احكام
تفصيل احكام
فقها براى نهى از منكر و نيز امر به معروف چهار شرط را ذكر كرده‌اند :
اوّل - اينكه خود امر و نهى كننده بداند كه معروف كدام است و منكر چيست تا از اشتباه در امان بماند .
دوم - اينكه احتمال بدهد كه امر و نهى او تأثير مىگذارد ، پس اگر بداند كه هيچ تأثير و فايده‌اى ندارد وجوب از او ساقط مىشود .
سوم - اينكه فاعل منكر و تارك معروف اصرار بر عمل خود داشته باشد امّا اگر نشانهء اصلاح در او ديده شود وجوب اندرز ساقط مىگردد .
چهارم - اينكه در نهى و امر مفسده‌اى نباشد ، پس اگر گمان كند ضرر جانى يا مالى متوجّه او يا يكى از مسلمين مىشود ؛ ضررى كه باعث مشقّت مىگردد ، و جوب امر به معروف و نهى از منكر ساقط مىشود .
اكنون مشروح اين چهار شرط را بيان مىكنيم :
1 - براى توضيح شرط اوّل فروع ذيل بيان مىگردد :
الف - شناخت منكر و معروف گاهى از طريق علم پيدا كردن خود شخص است و گاهى هم از طريق پيروى از عالم و فقيه ديگر حاصل مىشود . بنابراين اگر فقها در حرمت چيزى اختلاف داشته باشند ، كسى كه معتقد به حرمت باشد ، نهى مىكند امّا كسى كه قايل به حرمت نيست ، نهى كردن بر او واجب نيست .
ب - اگر مرتكب منكر ، جاهل به حكم حرمت باشد ، ارشاد و آگاه