احكام جهاد (فارسى) — الصفحة ١٧٦
حديث شريف :
و جلوگيرى نكند . اگر امر چنين باشد كه مىگوئيد ، شما با ظالمانى كه اعمال آنها را انجام نداده‌ايد نبايد مؤاخذه شويد در هنگاميكه لغزش و عذابى در دنيا به آنها نازل شود ( در حالى كه در عذاب دنيوى آنها شما هم شريك هستيد و به آتش آنها مىسوزيد ) . »
4 - ابوسعيد خدرى مىگويد : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
« لا يحقرنّ أحدكم نفسه إذا رأى أمراً للَّه‌عزّ وجلّ فيه حقّ إلّاأن يقول فيه ، لئلا يقفه اللَّه عزّ وجلّ يوم القيامة فيقول له : ما منعك إذ رأيت كذا و كذا أن تقول فيه ؟ فيقول : رب خفت ، فيقول اللَّه عزّ وجلّ : أنا كنت أحقّ أن تخاف » « 1 » .
« وقتى كه يكى از شما چيزى را مىبيند كه براى خداوند در آن حقى است ، خود را كوچك نشمارد مگر اينكه دربارهء آن حق چيزى بگويد تا خدا او را در روز قيامت متوقّف نسازد و به او بگويد : وقتى چنين و چنين را ديدى چه مانع شد كه دربارهء آن حرفى بزنى ؟ در جواب مىگويد : پروردگارا ! من ترسيدم و لذا نتوانستم چيزى بگويم . خداوند مىفرمايد : من سزاوارتر بودم كه از من بترسى . »
5 - حضرت على عليه السلام دربارهء اين قول خداوند : ( وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ . . . ) « 2 » يعنى : « از مردم كسى است كه جان خود را براى كسب رضاى خدا معامله مىكند . » فرمود :
« إنّ المراد بالآية الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر » .
« مراد از آيه ، امر به معروف و نهى از منكر است . »
نيز از پيامبر اسلام روايت شده است كه فرمود :
( 1 ) - مستدرك الوسائل ، كتاب الامر بالمعروف والنهى عن المنكر ، ابواب الامر والنهى ، باب 1 ، حديث 25 . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 207 .