مناسك حج (فارسى) — الصفحة ٢٣٤

احكام مبيت :

و دوازدهم ماه ذىالحجّه كه « مبيت » ناميده مىشود ، به اين صورت كه از اوّل شب تا نيمه آن در آنجا بيتوته كنى ، يا از نيمه آن تا طلوع خورشيد ، كه بايد با نيّت تسليم در برابر اوامر الهى و تقرّب به او صورت گيرد .

احكام مبيت :

احكام مبيت :

1 - واجب است حاجى در طول اين مدّت بدون آن كه تفاوتى در اين كه خواب و يا بيدار باشد در منى بماند .

2 - حاجى بايد براى هر شبى كه در منى عمداً بيتوته نكرده يك گوسفند فديه دهد .

3 - گروهى هستند كه اگر در منى بيتوته نكنند گناهى نكرده‌اند و كفّاره بر آنها واجب نمىشود و ايشان كسانى هستند كه پس از اداى مناسك از مكّه مكرّمه بسوى منى خارج شده‌اند ولى در راه خواب ايشان را ربوده و يا كسانى كه در طول شب در مكّه مكرّمه به عبادت اشتغال داشته‌اند يا كسانى كه معذور بوده‌اند ( مانند كسى كه فراموش كرده باشد ، يا نداند ، يا بيمار و يا پرستار بيمارى باشد ) و هر كسى كه مبيت در منى براى او دشوار باشد .

4 - حاجيان مستحبّ است در ايام تشريق در منى بمانند و همچنان مستحبّ است اين گونه تكبير گويند :

« اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَللَّهِ الْحَمْدُ ، اللَّهُ