هدايتگران راه نور ، زندگانى بقية الله الأعظم حضرت مهدى (عج) (فارسى) — الصفحة ١٠

ميلاد امام مهدى

باسعادت چه اثرى بر زندگى بشر مقدّر نموده است .

اجازه دهيد با هم به سخنان حكيمه دختر امام جواد و عمّهء امام حسن گوش فرا دهيم و ماجراى ولادت آن‌حضرت را از زبان او بشنويم :

امام حسن عسكرى مرا خواست و گفت :

حكيمه ! امشب نزد ما افطار كن . امشب نيمه شعبان است و خداوند تبارك و تعالى حجّت را در اين شب آشكار فرمايد . او حجّت خدا بر زمين است .

حكيمه گويد : پرسيدم مادر اين نوزاد كيست ؟ فرمود : نرجس .

گفتم : فدايت گردم ! نشانى از حمل ، در نرجس نمىبينم . فرمود :

همين است كه با تو گفتم .

حكيمه گويد : به خانهء آن‌حضرت آمده ، سلام دادم و نشستم . نرجس آمد ، كفش از پاى من در آورد و گفت : اى بانوى من و بانوى خانواده‌ام امشب چگونه‌اى ؟ به او گفتم : تو بانوى من و بانوى خانوادهء منى . گفت :

چنين نيست . سپس گفت : عمّه چه شده است ؟ به او گفتم : خداوند متعال امشب تو را فرزندى عطا خواهد كرد كه در دنيا و آخرت سرور است . . .

حكيمه گويد : نرجس ، از شنيدن اين سخن خجل شد و شرم كرد . چون نماز شام را گزاردم ، افطار كردم به بستر رفته ، خوابيدم . نيمه شب براى خواندن نماز شب از جا برخاستم . نرجس خفته بود و نشانى از وضع حمل نداشت . نماز گزاردم و به تعقيبات نماز پرداختم و آنگاه دوباره خوابيدم . پس از لحظه‌اى مضطرب برخاستم و او را ديدم كه خوابيده .