آداب بيمارى و احكام وفات (فارسى) — الصفحة ٩٦
و - دربارهء حنوط و جريدتين
« وقتى خواستى ميّت را حنوط كنى پس كافور بخواه و آن را به محل‌هاى سجده در بدن ميّت و مفاصل و سر و ريش و سينهء او بمال .
و فرمود : حنوط كردن مرد و زن يكسان است . و فرمود : من كراهت دارم از اينكه ميّت با عود يا چيز ديگر بخور داده شود . »
6 - امام صادق عليه السلام فرمود :
« إنّ النبيّ صلى الله عليه و آله نهى أن يوضع على النعش الحنوط » « 1 »
. « پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نهى كرد از اينكه حنوط بر روى جنازه گذاشته شود . »
7 - زراره مىگويد :
« قلت لأبي جعفر عليه السلام ارأيت الميّت إذا مات لم تجعل معه الجريدة ؟
فقال : يتجافى عنه العذاب والحساب ما دام العود رطباً ، إنّما العذاب والحساب كلّه في يوم واحد في ساعة واحدة ، قدر ما يدخل القبر ويرجع القوم وإنّما جعلت السعفتان لذلك فلا يصيبه عذاب ولا حساب بعد جفوفهما إن شاء اللَّه » « 2 »
. « به امام باقر عليه السلام گفتم : چرا جريده ( دو چوب تر ) همراه ميّت گذاشته مىشود ؟ در جواب فرمود : تا زمانى كه چوب ، تر باشد ، عذاب و حساب از او دور خواهد بود ، زيرا عذاب و حساب همگى دريك روز و در يك ساعت مىباشد به اندازهء وقتى كه ميّت در قبر گذاشته مىشود و مردم بر مىگردند و اين دو جريده ( دو شاخهء
( 1 ) - همان ، ص 748 ، باب 17 ، حديث 1 . ( 2 ) - همان ، ص 736 ، باب 7 ، حديث 1 .