آداب بيمارى و احكام وفات (فارسى) — الصفحة ٢٧

ب - با بيمارى چگونه برخورد كنيم ؟

فإن الشفاء منّي » « 1 » .

« پيامبرى از پيامبران الهى بيمار شد پس گفت : من مداوا نمىكنم تا اينكه آن كس كه مرا بيمار ساخته ، شفايم دهد . خداوند به او وحى فرمود : ترا شفا نمىدهم مگر اينكه خود را مداوا كنى زيرا شفا دادن از من است . »

13 - امام صادق عليه السلام فرمود :

« ليست الشكاية أن يقول الرجل : مرضت البارحة أو وعكت البارحة و لكن الشكاية أن يقول : بليت بما لم يبل به أحد » « 2 » .

« شكايت كردن اين نيست كه شخص بگويد : ديروز مريض يا كسل و ناخوش شدم بلكه شكايت اين است كه بگويد من به مرضى مبتلا شدم كه هيچ كس به آن مبتلا نشده است . »

14 - امام صادق عليه السلام فرمود :

« يا حسن ، إذا نزلت بك نازلة فلا تشكها إلى أحد من أهل الخلاف و لكن اذكرها لبعض اخوانك فإنّك لن تعدم خصلة من خصال أربع : إمّا كفاية بمال ، وإمّا معونة بجاه ، أو دعوة تستجاب ، أو مشورة برأي » « 3 » .

« اى حسن ! اگر گرفتارى و مصيبتى براى تو پيش آمد ، به هيچ كس از مخالفين شكوه نكن ، ولى به برخى از برادرانت ياد آورى كن حتماً با يكى از چهار چيز تو را كمك خواهد كرد : يا با مالش يا با جاه و مقامش يا با دعاى مستجابش و يا با نظر و مشورتش . »

( 1 ) - همان ، حديث 7 . ( 2 ) - همان ، ص 631 ، باب 5 حديث 3 . ( 3 ) - همان ، باب 6 ، حديث 2 .