راه رستگارى (كند و كاوى در باب ايمان و اسلام) (فارسى) — الصفحة ١١١

نمونه‌اى از دعاهاى امامان عليهم السلام

نقل مىكند كه در بخشى از آن نيز همين مطالب آمده است ؛ حضرت مىفرمايد :

. . . فَخَلَقَ لَهُم الليلَ لِيَسكُنُوا فيه مِن حَرَكاتِ التَّعبِ ، وَ نَهَضاتِ النَصَبِ وَ جَعَلَهُ لَهُم لِباساً لِيَلبِسُوا مِن راحَتِهِ ، وَ مَنامِهِ فَيَكونَ ذلِكَ لَهُم جَماماً ، وَ قُوَّةً ، وَ لِيَنالُوا بِه لَذَّهً وَ شَهوَةً ، وَ خَلَقَ لَهُم النَّهارَ مُبصِراً ؛ لِيَبْتَغُوا فيهِ مِن فَضلِهِ ؛ وَ لِيَتَسَبَّبُوا إلى رِزقِهِ ، وَ يَسَرحُوا في أرضِه ؛ طَلَباً لِما فيهِ نَيلُ العاجِلِ مِن دُنياهُم ، وَ دَركُ الآجِلِ في أُخراهُم . . . ؛

. . . خدا براى بندگانش شب را آفريد تا از حركات و كارهاى سخت روزانه بياسايند و آن را برايشان لباس و پوشش قرار داد تا از راحتى و خواب آن ، خود را بپوشانند و استراحت و تجديد قوا كنند و در خلوت شب ، از لذّت‌هاى مشروع بهره جويند .

هم‌چنين ، روز را براى بيدارى و كسب معيشت و گردش در روى زمين آفريد تا نيازهاى دنيوى خود را تأمين كنند و به آرمان‌هاى اخروى خويش دست يابند .

اين دو فراز كوتاه از دعاهاى فراوان ائمه عليهم السلام بر خلاف روش مرتاض‌ها - كه بيدارخوابى و شب زنده‌دارى و سركوب نفس و مبارزه با جنبهء حيوانى انسان را ترويج مىكنند - ، نمونه‌اى از دستورهاى عالى اسلام براى رسيدن به سعادت دنيا و آخرت است و ائمه عليهم السلام تنعّم از نعمت‌هاى الهى و تدبّر در مخلوقات خداوند و تسليم در برابر احكام او را به عنوان سپاس‌گزارى و انجام وظيفه ، تأكيد مىنمايند .

أللّهمَّ وَفِّقْنا لِما تُحِبُّ وَ تَرضى